ΙΟΥΝΙΟΣ 2006

Η καρδιά κλαίει. Το δάκρυ κρύβεται. Ντρέπεται να βγει στα μάτια. Στα κατάξερα μάτια μας από ταπεινώσεις. Στα μελανιασμένα από ανάποδα χαστούκια…

Ένας ακόμη νεκρός Έλληνας. ΄Ενας νέος ήρωας Έλληνας αξιωματικός στις αφύλακτες διαβάσεις τη μη ηρωικής ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Νέα νίκη για την Τουρκία. Νέα ήττα για την Ελλάδα. Όσο και αν πονάει είναι έτσι. Δεν είναι αλλιώς.

Αλλιώς τα λένε οι πολιτικοί. Ως συνήθως μπαίνουν στον αυτόματο πιλότο της άμυνας. Κρύβουν τις ευθύνες τους. Τις τεράστιες ευθύνες τους που θα προκαλούσαν άμεσα έκτακτα γεγονότα αν ήμασταν σε άλλες ευαίσθητες εποχές που κυριαρχούσαν Συνείδηση, Καθήκον, Πατρίδα !

Κανένας, ούτε αυτή τη φορά, από τους πολιτικούς δεν γύρισε το χέρι να δείξει τον εαυτό του…

Κανένας τους, το χειρότερο, δεν δίνει ποτέ απάντηση στο ερώτημα-φωτιά που τρέλανε και τρελαίνει γενιές και γενιές Ελλήνων: Πως γίνεται, πάντοτε, σε όλα τα εθνικά μας θέματα οι απέξω, Αμερικανοί, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτορικανοί, Πορτογάλοι… Να θεωρούν τους από μέσα –τους δικούς μας-  δεδομένους. Ότι θα σκύψουν μέση. Ότι θα συμβιβαστούν. Ότι θα υποχωρήσουν.

Αλλιώς τα λένε οι πολιτικοί, Επικαλούνται άλλοθι-τσιγαρόχαρτο. Δεν ακουμπούν τα λάθη τους. Τα ολέθρια λάθη τους.

Είναι ή δεν είναι ολέθριο λάθος η τυφλή στήριξη στην ένταξη της Τουρκίας που ξεκίνησαν οι Σημίτης-Παπανδρέου και συνεχίζουν με ευλάβεια οι διάδοχοί τους; Είναι πάλι σύμπτωση ότι η στάση αυτή ικανοποιεί μόνιμη και ρητή απαίτηση των Αμερικανών; Σήμερα που η χώρα πενθεί έναν ακόμη νεκρό της η Ουάσιγκτον μήπως τράβηξε το αυτί του Ερντογάν ή αθώωσε και νομιμοποίησε  (κυνικά) τη νέα εισβολή των αγάδων;

Είναι ή δεν είναι ολέθριο λάθος που δεν μπαίνει, ούτε και τώρα,  το ελληνικό βέτο; Τι περιμένουν; Να συνετιστούν με δηλώσεις της πλάκας όπως: «Δεν συνάδει σε γείτονες κ.λπ» οι μεθυσμένοι, με τις ελληνικές υποχωρήσεις, Τούρκοι στρατηγοί. Δεν καταλαβαίνουν ότι αν εκραγεί θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο θα πάει άπατο και το βέτο- το ύστατο όπλο μας.

Είναι ή δεν είναι ολέθρια ανοχή οι πολυδιαφημισμένοι (κατά καιρούς) εξοπλισμοί του αιώνα που εξαγγέλλονταν;  Που θα έκαναν αιωνίως ασφαλές το Αιγαίο και που τελικά γιγαντώνουν υπεραιώνιους πάμπλουτους (αθάνατη μίζα) και που καταλήγουν σε αιώνια ατιμωρησία…

Αλλιώς τα λέει τώρα και ένας πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο κ. Στεφανόπουλος σαν νεοφώτιστος ή πρωτάρης είδε ξαφνικά τη «θεία χάρη» της Χάγης !..

Ξέχασε τη βαριά διπλωματική ήττα που υπέστη η χώρα, επί των ημερών της προεδρίας του, με την επαίσχυντη συμφωνία της Μαδρίτης. Μιλάω για τη διάσκεψη κορυφής της Ε.Ε. όπου –άκουσον, άκουσον- η απούσα Τουρκία, μέσω Μπλερ, νίκησε κατά κράτος τον παρόντα Σημίτη… Έτσι για πρώτη φορά σε ανωτάτου επιπέδου κείμενο μπήκαν οι δύο διαβολοδουλεμένες λέξεις: «Συνοριακές διαφορές»… Με δύο λόγια ΕΓΙΝΕ ΥΠΑΡΚΤΟ και επίσημα το ψέμα των Τούρκων.

Τότε ο Πρόεδρος σίγησε. Σήμερα μίλησε και στέλνει, αφρόνως, τις δύο λέξεις της ήττας μας να τις μετατρέψουν σε νίκη ποιοι; Η καρικατούρα Κάρλα ντελ Πόντε και ο Σολάνα(!). Ο μεταμφιεσμένος Ευρωπαίος…

Ο κ. Στεφανόπουλος δεν είναι χθεσινός ούτε αφελής. Ξέρει τι σημαίνει Δικαστήριο της Χάγης. Ξέρει ποιοι το ελέγχουν. Ποιοι το κατευθύνουν. Ποιοι αποφασίζουν. Μέσα του γνωρίζει ποια θα είναι η τύχη του Αιγαίου αν ποτέ μπει στο μεγάλο νομικό χειρουργείο του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών.

Ποιος αμφιβάλλει ότι θα βγει το τέρας μιας αποκεφαλισμένης Ελλάδας; Το μετεγχειρισμένο  έκτρωμα ενός διχοτομημένου Αιγαίου. Και με τη βούλα του Διεθνούς Δικαίου. Έτσι θα πουν…

Εξηγούμαι. Μιλάμε για πρόταση εθνικής καταστροφής.

Θα ρωτήσετε αφού γνωρίζει τι σημαίνει Χάγη ο κ. Στεφανόπουλος πως τόλμησε τέτοιες δηλώσεις; Δεν είμαι ψυχίατρος, δεν ξέρω. Ο ίδιος χρωστάει, αν έχει, εξηγήσεις. Αλλιώς δημόσια συγνώμη.

Εγώ ξέρω ότι ο πρώην Πρόεδρος διέπραξε απίστευτο βαρύτατο ολίσθημα που τόλμησε και μίλησε για αποστρατικοποίηση των νησιών μας. Υπερτάισε με τη μοιραία γκέλα του τη φαγάνα-προπαγάνδα των πασάδων. Σημειώστε, από εδώ και πέρα, πόσες φορές οι Τούρκοι θα μας θυμίζουν την γκάφα του αιώνα.

Το 2004 ο Καραμανλής, μόλις ανέλαβε, ανέτρεψε κρυφές συμφωνίες και στημένες συνοπτικές διαδικασίες και ΑΠΕΤΡΕΨΕ με το ιστορικό ελληνικό «ΟΧΙ» που στήριξε την Α-ΝΑΝΟΠΟΙΗΣΗ της Κύπρου. Ο τότε πρωθυπουργός της ελπίδας που είναι σήμερα; Που έχει χαθεί;

Ένας ακόμη Έλληνας νεκρός. Άταφος. Το δάκρυ μας κρύβεται. Ντρέπεται να βγει στα μάτια μας !