ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2006

Έλληνας πολίτης. Ο μεγάλος ηττημένος του αιώνα.

Ελληνίδα γυναίκα. Η μεγάλη χαμένη του αιώνα.

Έλληνας νέος. Η μεγάλη ΑΔΙΚΙΑ, ο εικοσάχρονος «γέρος» του αιώνα!

Ελλάδα, η χώρα που αν δεν αλλάξει θα χάσει και αυτόν τον αιώνα…

Παθαίνεις σοκ μόλις γυρίζεις προς τα πίσω και μετράς χαμένες ευκαιρίες…

Πως είναι δυνατόν αυτός ο λαός-τσακμάκι που δηλώνει έξυπνος, και είναι, να κουμαντάρεται τόσα χρόνια από αποτυχημένους;

Πως εξηγείται αυτός ο λαός-ξυράφι που δηλώνει τετραπέρατος, και είναι, να τον παίζουν στα πέντε δάκτυλα βλάκες;

Πως δικαιολογείται αυτός ο λαός-αετός που δηλώνει μάγκας, και είναι, να τον έχουν για πλάκα ψευτόμαγκες;

Γυρίζεις την εικόνα, μπρος-πίσω, μετράς και συγκρίνεις… Τρελαίνεσαι με το άθροισμα πτώχευσης.

Δεκαετίες του μιλάνε για πολιτική κρίση… Δεκαετίες τον ψήνουν στην οικονομική κρίση… Δεκαετίες τον βυθίζουν στην ηθική τους κρίση…Δεκαετίες τον χορεύουν με εθνικές κρίσεις… Τον ακρωτηριάζουν με βαριές ήττες…

Επί δεκαετίες τον χτυπούν κατακέφαλα. Σκάνδαλα, φόροι, ληστείες, πλημμύρες, φωτιές, σεισμοί, καταποντισμοί. Επί δεκαετίες τον κλέβουν, τον ταπεινώνουν, τον λεηλατούν. Τον κυβερνούν κάποιοι αόρατοι που ποτέ δεν ψηφίζει. Τον εξαθλιώνουν κάποιοι χρυσοδάκτυλοι που βάζουν πάνω από την Πατρίδα την τσέπη τους…

Δεκαετίες όλα αυτά καταπάνω του σαν καταιγίδες και αυτός εκεί- τέρας αντοχής, βούδας υπομονής. Η πιο παράξενη στάση λαού στην Ιστορία.

Παράξενη στάση, να μένει απαθής για τις υποσχέσεις που δεν τηρούνται. Για την κάθαρση που δεν έρχεται. Για το καλύτερο αύριο που συνεχώς αναστέλλεται. Για τους πολιτικούς που τον εγκατέλειψαν και εγκαταστάθηκαν, σαν μόνιμοι κάτοικοι, στα τηλεκανάλια της απόλυτης παρακμής.

Παράξενη στάση, να μένει άφωνος για την «Ολυμπιακή», τον δικό του αετό που σκότωσαν στον αέρα οι αρπαχτές εδάφους. Για τη λεηλατημένη ΔΕΗ που  ηλεκτροδοτεί πλούτο σε επίορκους, απατεώνες και κλέφτες και κόβει, στην πρώτη μπόρα,  το ρεύμα ζωής στον κοσμάκη. Για το χιλιοδιεφθαρμένο ΟΤΕ που προωθεί την κλήση μόνο στο λάδωμα. Νύχτα-μέρα.

Πολίτης Έλληνας. Μητρώο που τρελαίνει την Ιστορία. Απίστευτες εκρήξεις. Απίστευτα ελαττώματα. Απίστευτες συμφορές. Απίστευτοι άθλοι. Απίστευτο μεγαλείο. Προπαντός όταν όλοι και όλα στρέφονται εναντίον του.

Μόνος του, κερδίζει-χάνει. Δεν του χάρισαν ποτέ τίποτα. Ούτε δάκρυ. Πρώτοι, «οι ευγνώμονες φίλοι του». Ψηλά, η σημαία στο «ΟΧΙ» του ’40. Ψηλά, και στα «ΟΧΙ» του 1999 και 2004 κατά ΝΑΤΟ και Ανάν. Ψηλά, ο ίδιος. Κατεβασμένες σημαίες, ορισμένοι ηγέτες του…

Πολίτης Έλληνας. Η Ιστορία, αν και γοητεύεται από τον απρόβλεπτο χαρακτήρα του. Αν και χαίρεται τα απότομα γυρίσματά του. Δεν μπορεί να βρει άκρη με την αστάθειά του. Δεν μπορεί να εξηγήσει πως αυτός ο κοσμο-άνθρωπος ξεπέφτει χαμηλά. Αυτός, που ανέβασε τα όρια του ανθρώπου. Αυτός, που χάρισε νέες κορυφογραμμές στον κόσμο.

Πολίτης Έλληνας. Πριν, τώρα ίδιος. Ικανός για όλα. Αιφνιδιάζει, όταν αιφνιδιάζεται. Πληγώνει, όταν πληγώνεται. Μεγαλουργεί, όταν καταστρέφεται. Καταστρέφει, όταν απελευθερώνεται.

Πολίτης Έλληνας. Ανάλυση λάθους. Προχθές, χθες, σήμερα, αύριο…

Σήμερα δείχνει κάποια αδυναμία στον Κ. Καραμανλή. Του δίνει χρόνο.

Ίσως, τον κερδίζει το ήθος και η αντοχή του πρωθυπουργού. Το διπλό του χάρισμα.

Ίσως, πιστεύει ότι με αυτόν τον δυσκολο-διάβαστο ηγέτη θα φτάσει και αυτός σε κράτος με αξιοπρέπεια, σε κυβερνήσεις αξιοπρεπείς, σε πολιτικούς με φιλότιμο.

Δεν είναι όνειρο. Ίσως, φτάσει !