• Χρονογράφημα της Αλίκης Αλεξίου

Πολύ μεγάλη θα είναι αυτή η εβδομάδα.

Το Σάββατο του Λαζάρου αμαρτήσαμε. Περιμαζέψαμε λαίμαργα  τα ψίχουλα από το Μεγάλο Τραπέζι, εμείς οι φτωχολάζαροι. «Πτωχός δε τις ην ονόματι Λάζαρος…». Επιθυμήσαμε, λοιπόν, τη μέρα της  γιορτής  μας, «χορτασθήναι  από των  ψιχίων των πιπτόντων  από  της τραπέζης  του  πλουσίου». Αυτό  ήταν το Kρίμα μας.

Την Κυριακή των Βαΐων  ξεχαστήκαμε στη γιορτή της υποδοχής , ανεμίζοντας τα βάγια και δε διακρίναμε τους Γραμματείς και  Φαρισαίους  ανάμεσα στους  ναρθηκοφόρους, που κοίταζαν  Εσένα κι εμάς,  Κύριε. Μας έπαιρναν τα μέτρα για έναν πολύ μεγάλο Σ τ α υ ρ ό.

Κι άρχισε η Μεγάλη Εβδομάδα. Της  Μεγάλης Νηστείας. Αυτής που δε νηστεύουν όσοι έχουν κι επέλεξαν να μη φάνε. Αλλά αυτοί που πεινάνε και δεν έχουν να φάνε. Πότε άρχισε αυτή η εβδομάδα για την ανθρωπότητα και πόσο θα κρατήσει;

Νηστεία μέχρι θανάτου. Και οι λεπτοδείκτες μετράνε.  Σε τρεισήμισι δευτερόλεπτα κι άλλος άνθρωπος θα πεθάνει από ασιτία. Και οι μανάδες με τον επιτάφιο θρήνο στα χείλη: «αι γενεαί  πάσαι…»   έξι εκατομμύρια παιδιά κάτω των πέντε ετών αποδημούν εις  Κύριον  το χρόνο. Από ασιτία…

 Σίγουρα, Χριστέ μου, δεν εννοούσες αυτό όταν έλεγες «Άφετε  τα  παιδία… ελθείν  προς με».

Το τροπάριο της Κασσιανής δε θα ακουστεί φέτος. Δεν υπάρχουν μετανοούντες. Οι εν πολλές αμαρτίαις περιπεσόντες επιμένουν στον οίστρο της ακολασίας, το ζοφώδη και ασέληνο…

Ο  Άννας κι ο Καϊάφας  ανακρίνουν, συνεδριάζουν, καταδικάζουν , περιδιαβαίνοντας την υφήλιο. ΚΙ ο Πόντιος Πιλάτος , άβουλος στα παρασκήνια, αιώνες τώρα  νίπτει τας χείρας του.

Ο Σταυρός σου βάρυνε Κύριε. Και θα βάλουν  πλάτη  πλήθη αθώων. Θα ανηφορίσουν μαζί σου στο  Γολγοθά.  Για  μια Σταύρωση χωρίς Αποκαθήλωση. Και το μεγάλο παράπονο μιας ανθρωπότητας που ζει αιώνες τώρα τη Μεγάλη Εβδομάδα χωρίς την Κυριακή της Ανάστασης είναι αυτό Κύριε:

Στην Ωραία Πύλη  μπροστά, με μεγάλες κάτασπρες λαμπάδες, θα πάρουν το φως το αληθινό  και θα ψάλλουν το «Χριστός Ανέστη»  όσοι αθώωσαν το Βαραββά…

Και στις κατακόμβες  του οίκου σου με τα κεράκια της Μεγάλης Παρασκευής στα χέρια τους  περιμένουν  οι πεινώντες και διψώντες την Δικαιοσύνη, Κύριε. Περιμένουν  να ακούσουν, μες τους θορύβους των οίκων του εμπορίου, το φραγγέλιο να διασκορπίζει τα κέρματα των αργυραμοιβών . 

Και  ε π ι τ έ λ ο υ ς  να ψελλίσουν   «Χριστός Ανέστη»!