Χρονογράφημα της Αλίκης Αλεξίου

Στην αρχή ακούστηκε το κρα, κρα, κρα.

Κρώξιμο άγριο, παρατεταμένο, απειλητικό.

Τα κοράκια ! (μαύρα κι άραχνα)

Κι άρχισε η αρπαγή, η διαρπαγή, η υφαρπαγή.

Παμφάγα, σαρκοφάγα, αδηφάγα.

Επί πτωμάτων η επίθεση -πώς ν΄ αντιδράσουν τα πτώματα;

Με  π ρ ω τ ο β ο υ λ ί α   πρωτάκουστη, πρωτοφανέρωτη, ιδιόμορφη, ιδιωτική.

Πρώτη βουλή και βουλιμία ακόρεστη.

Κι ομερτά : ΄΄κόρακας, κοράκου μάτι δε βγάζει΄΄.

Μαύρα, ύπουλα, επιθετικά, κορακοζώητα.

Με τον άγριο νόμο της φυσικο – κρατικής υπεροχής.

Επικράτησαν. Έγιναν  (το) κρά-τος-παρακράτος!..

Τα πτώματα παρέδωσαν τη σάρκα τους και περίμεναν το ξεκοκάλιασμα.

Πολλαπλασιάστηκαν τα κοράκια.

Γιατί όσοι τα έκραξαν στην αρχή άρχισαν να κρώζουν κι ίδιοι αργότερα.

Ο πειρασμός μεγάλος.

Τα αρπακτικά δίδαξαν την αρπαχτή.

Γέμισε ο τόπος κοράκια γνήσια, κορακοειδή, κορακάκια, κουρούνες.

Και φώλιασαν στα κρηπιδώματα των Τραπεζών, στο γείσο του Χρηματιστηρίου.

Χώθηκαν και λούφαξαν στους εξώστες της βουλής, στα υπουργεία, στα καμπαναριά των μοναστηριών. Το ράμφος τους σήμα κατατεθέν των εταιρειών.

Και στις οθόνες των Μ.Μ.Ε. μητρική γλώσσα τα κορακίστικα. Και διεθνής.

Παγκοσμιοποιημένα τα κοράκια. Χρηματοφάγα.

Στην Αγορά να δεις !

Εκεί το δουναι και λαβειν άρχιζε και τέλειωνε με το κρα.

«Καπέλα», κρα. Υπογραφή,  κρα.  Σφραγίδα,  κρα.

Κορακοποίηση. Πανάκριβη. Τρομακτική. Απόλυτη.

Κι ύστερα ακούστηκε το κ ρ α χ .

Ανατρίχιασαν τα πτώματα και ψέλλισαν…

΄΄Άει στον κόρακα΄΄.   κι εξέπνευσαν…