Φτάσαμε να απαγορεύεται ή να χλευάζεται η διαφωνία στην Ευρώπη;

Ζοζέ Μπαρόζο: Ενας υπάλληλος με μεγάλη γλώσσα...

Η γερμανοκρατούμενη Ευρώπη κατολισθαίνει. Σύρεται εκτός ορίων. Εκτροχιάζεται! Ξεκόβει από την Ευρώπη του χθες. Το χειρότερο. Εκτρέπεται ακόμη και σε φασίζουσες συμπεριφορές. Που αλλοιώνουν –αν δεν ακυρώνουν- τις μεγάλες δημοκρατικές της κατακτήσεις. Και ρωτώ: Είναι ή δεν είναι φασίζουσα εικόνα οι –εν χορώ- δημόσιες απειλές κατά του επικεφαλής της ελληνικής αντιπολίτευσης; Που τόλμησε και αντέταξε ένα ελληνικό «όχι» αξιοπρέπειας στο δεύτερο οικονομικό πραξικόπημα των δανειστών (χωρίς πάλι εγγυημένο αποτέλεσμα) κατά των πολιτών της χώρας του. Είναι ή δεν είναι φασίζουσα εκτροπή η σχεδόν «κήρυξη πολέμου» κατά του αντίλογου-της άλλης θέσης; Είναι ή δεν είναι ΑΝΟΙΚΤΗ ΑΠΕΙΛΗ κατά της ίδιας της Δημοκρατίας η απαγόρευση ή ο χλευασμός της διαφωνίας; Τέλος, είναι ή δεν είναι, πέρα και έξω από τα ευρωπαϊκά πρωτόκολλα και κεκτημένα η πρωτοφανής αξίωση να απαιτείται (με αντιδημοκρατικές υστερικές κραυγές) από το κόμμα που εκφράζει (τουλάχιστον) τη μισή Ελλάδα να αλλάξει απόφαση; Χωρίς, ούτε και οι ίδιοι να γνωρίζουν αν τελικά θα έχει αποτέλεσμα η δική τους απόφαση για την Ελλάδα… Και ποιοι είναι αυτοί που βγάζουν γλώσσα; Οι ίδιοι που καταστρέφουν την Ευρώπη!.. Οι «βασιλικότεροι του βασιλέως» αποτυχημένοι –κατ’ επανάληψη-μεγαλουπάλληλοι. Οι Μπαρόζοι, Ρομπάι, Γιούνκερ, Ρεν και οι υπόλοιποι μεγαλοσβερκάδες. Όλοι τους, ακριβοπληρωμένοι. Όλα, για την πάρτη τους. Όλοι, αλαζόνες-ψωνισμένοι. Όλοι, με μειωμένη ή ανύπαρκτη ευρωπαϊκή έγνοια. Συνείδηση! Όλοι, αυθεντίες. Κανένας τους, ηλίθιος. Έτσι, νομίζουν… Έτσι, νόμιζε κάποτε και ο περιβόητος Ντελόρ. Έφυγε, με τις κλωτσιές. Και στιγματισμένος… Έχω ξαναγράψει. Δεν θα υπήρχε η σημερινή αφόρητη ΕΕ, η Ευρώπη των μανδαρίνων, αν υπήρχαν χαρισματικοί Ευρωπαίοι. Ηγέτες! Δεν υπάρχουν… Η στείρα εποχή διαψεύδει και τον Μωρίς Ντρυόν που είχε πει: «Οι μεγάλες τραγωδίες της Ιστορίας αναδεικνύουν τους μεγάλους άντρες. Οι μετριότητες τις προκαλούν»… Ξεμείναμε, με μέτριους… Η μεγάλη τραγωδία της Ιστορίας δεν είναι μόνο εδώ. Είναι παντού. Σ’ έναν κόσμο πάνω σε κινούμενη άμμο. Είναι, και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την υπερδύναμη (πια) του χρέους! Απλώς, σήμερα, γονατίζει την Ελλάδα. Αύριο, ίσως, και ολόκληρη την αδιόρθωτη Ευρώπη. Ξεμείναμε, με μέτριους… Ας το πούμε, όπως είναι. Δεν κρύβεται. Δεν μπορεί να σκεπαστεί. Ένα ΚΕΝΟ-ΧΑΟΣ που ισούται με σύμπαν! Προηγήθηκε της οικονομικής μας συμφοράς, η τηλεοπτική παρακμή. Το περιζήτητο, «λεπτό δημοσιότητας»… Η γεννήτρια-εκτοξευτήρας χιλιάδων ψεύτικών εικόνων. Χιλιάδων παραπλανήσεων… Όλα τα γεγονότα, προπαγάνδα. Η αλήθεια, ντροπή. Ασύμφορη. Έτσι φτάσαμε στη μεγάλη γένεση των αμέτρητων ημιμαθών. Αυτών, που δεν δέχονται αντίρρηση.  Κατασκευάστηκαν και συσκευάστηκαν ότι τα ξέρουν όλα… Είναι αυτοί που ποτέ τους δεν θα καταλάβουν ότι παραμένουν αμαθείς. Η χαρά, για τους πάσης φύσεως μέτριους. Που τους παίζουν στα δάκτυλα… Αυτή, λοιπόν, η συνεχώς αφρίζουσα τηλεοπτική παρακμή έφερε «μετά βαΐων και κλάδων», την πολιτική παρακμή… Ξαφνικά, συνωστισμός στα κανάλια. Όλοι εκεί, παρόντες. Υπουργοί, βουλευτές, πολιτευτές… Περαστικοί από τη Βουλή. Που ανοίγει και κλείνει με άδεια αίθουσα. Χωρίς, ομιλητές και ακροατές… Όλοι εκεί, στην τηλεόραση. Νύχτα-μέρα. Στα «μαγαζάκια των κομφερανσιέ»…. Για την πρόζα της ξένης ατάκας που δίνει αναγνωρισιμότητα… Για στημένους καυγάδες που φέρνουν τηλεθέαση. Χρήμα. Γνωριμίες… Μόνο εκεί, οι λύσεις-εξπρές για όλα, Εκεί, οι ρήτορες. Εκεί, κανένα πρόβλημα της χώρας άλυτο. Ποιο έλλειμμα; Ποιο χρέος; Ποια διαφθορά; Εκεί, όλα εντάξει. Όλοι, μια χαρά, πανευτυχείς… Εκεί, η πολιτική Ελλάδα έγινε ένα τεράστιο ψέμα. Ένα, με την ψεύτικη εικόνα της τηλεόρασης που ξημεροβραδιάζεται! Όμως. Όποιος περιφρονεί την πραγματικότητα δεν γλυτώνει. Τιμωρείται. Ο κεραυνός της χρεοκοπίας δεν ήταν ψεύτικος. Ήταν αληθινός. Επιτέλους. Ας το παραδεχθούμε. Προηγήθηκε της οικονομικής μας καταστροφής, η μακρόχρονη τηλεοπτική και πολιτική παρακμή της χώρας! Ρίξτε, μία προσεκτική ματιά στη σύνθεση της σημερινής Βουλής. Ίσως, καταλάβετε…