• Χρονογράφημα της Αλίκης Αλεξίου

Λάτρη των ταυρομαχιών, εσύ που κυνηγάς τις συγκινήσεις, που περιμένεις μια μέρα το χρόνο να κυνηγήσεις τον ταύρο και να νιώσεις το χτυποκάρδι του ταυρομάχου.

Γιατί μένεις στην Ισπανία; Γιατί τρέχεις στην Παμπλόνα;

Έλα εδώ στη χώρα μας, την Ελλάδα.

Να νιώσεις στο πετσί σου το «ζην επικινδύνως».

 Όχι μια μέρα το χρόνο, αλλά με ανανεούμενο πρόγραμμα, για 365 μέρες.

Και  με κορύφωση ιλιγγιώδη  τα  δύο τελευταία χρόνια.

Έλα, λοιπόν, ν’ αναμετρηθείς όχι με το κέρας του ταύρου αλλά με το τέρας της εφορίας.

Με τα δόντια της πρώτα και, αν επιζήσεις, με  την ουρά της.

Έλα να σε ακινητοποιήσει, όχι το πόδι του ταύρου αλλά η καραμπόλα της εθνικής οδού.

Και της λεωφόρου.

Να καλείς το Ε.Κ.Α.Β. και να σε παραλαμβάνει κατ ευθείαν το…μακάβριο.

Έλα να σε  συνθλίψει όχι ο όγκος του ταύρου αλλά η πτώση του χρηματιστηρίου.

Λατρεύεις τους ελιγμούς, τους αιφνιδιασμούς;

Πάρε την εθνική οδό Κορίνθου-Πάτρας.

Προτιμάς  το ζην επικινδύνως σε γραφικότερη εκδοχή;

 Έλα εδώ, να μπαίνεις στο καράβι από την μπουκαπόρτα και να κατεβαίνεις με ανεμόσκαλα. Να μπαίνεις στο βαγόνι και να σ’ εγκαταλείπει η ατμομηχανή.

Ν‘ αγοράζεις τσιγάρα στο περίπτερο και να πληρώνεις δυο μέτρα κάτω από τη γη.

Αν θέλεις ν’ αυξήσεις την επικινδυνότητα, πάρε τη θέση του περιπτερά.

Αλλά αν επιμένεις  -με αυτοκαταστροφική διάθεση- να φτάσεις σε άκρως επικίνδυνα ύψη, πολιτογραφήσου στην πατρίδα μας.

Γίνε ψηφοφόρος και θα ζήσεις μπαμπέσικα χτυπήματα κι άλλα, ευτράπελα και τραγικά, στην πελατειακή αρένα. 

Θα ονειροπολείς , σ όλη τη διάρκεια της  προεκλογικής περιόδου, και θα   ξυπνάς την επομένη των εκλογών  με τα κέρατα του ταύρου μπηγμένα στην πλάτη σου.

Θα κοιμάσαι αμέριμνα με τη διαβεβαίωση του Πρωθυπουργού «υπάρχουν λεφτά» και θα ξυπνάς με το ΔΝΤ στο μαξιλάρι σου.

Θα πατάς το χώμα της αυλής σου, την πατρική σου γη και ξαφνικά θα χάνεις το έδαφος κάτω απ τα πόδια σου. 

Και  θα βρίσκεσαι στη σπηλιά του Μινώταυρου, για στυγνή ανθρωποθυσία.

Γιατί, σενιόρ Ισπανέ μου, ο Ταύρος ο Μέγας είναι Έλληνας.

Είναι ο Μινώταυρος. Καταβρόχθιζε,  και καταβροχθίζει , σάρκες.  Nέους  και  νέες.

Και χρειάστηκε ήρωας πολύτροπος, ο Θησέας, να τον αντιμετωπίσει.

Χρειάστηκε μίτος και Αριάδνη, για να βρεθεί η άκρη.

Κι ακόμα δε βρέθηκε η τελική κι ούτε θα βρεθεί, φοβάμαι. Στο  δαιδαλώδη  Λαβύρινθο.

Γιατί, σενιόρ Ισπανέ μου, και o  Δαίδαλος δικός μας είναι.

Και δαιδαλώδη τα ελληνικά έργα.

Δρόμοι, νόμοι, ρυθμίσεις, τροποποιήσεις.  Μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Και τα Μαρμαρένια Αλώνια της ανελέητης Πάλης εδώ βρίσκονται.

Κι αν έχεις κότσια, εραστή της ταυρομαχίας, πιάσε τον ταύρο μαινόμενο απ’ τα κέρατα,

εδώ.  Εδώ σε θέλω.  Εδώ, στην Ελλάδα!