Κριστίν Λαγκάρντ: Το αστείο παπαγαλάκι του παγκόσμιου σφαγείου ανθρώπων…

Όσο μένει «εντός τειχών» θα υπονομεύει

(δολίως) το ευρώ

και τις σχέσεις Ελλάδας-Ευρώπης

Ανοικτό το ερώτημα.

Μπορεί ή δεν μπορεί η χώρα

να πετάξει έξω το ΔΝΤ; Τον ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ εφιάλτη της.

Επιμένω, ότι μπορεί.

Αν το αποφασίσει ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙ και το φθινόπωρο.

Μπορεί τώρα γιατί;

Πρώτον, τέθηκε υπό έλεγχο η ΒΑΡΙΑ ΜΟΛΥΝΣΗ των επιθετικών ελλειμμάτων

που ξέσκιζαν τα σωθικά της.

Δεύτερον, διορθώθηκαν οι λογαριασμοί της με τους Ευρωπαίους δανειστές. ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ, οι θηριώδεις αποστάσεις.

Ασφαλίστηκαν, τα κενά τρόμου…

Και τρίτον, οι χρηματοδιψασμένες –από τη φύση τους- αγορές

που της έκοψαν τις φλέβες το 2009 τώρα θέλουν τη χώρα ζωντανή. Και την στηρίζουν.

Δεν το κάνουν από οίκτο ή συμπόνια –οι αγορές δεν κάνουν ποτέ χάρες.

Το κάνουν γιατί βλέπουν…

Ότι ΒΓΑΙΝΕΙ μέσα από το «αιματοκύλισμα» 5ετίας ένας ελληνικό δυναμισμός

που ΔΕΝ δέχεται να ηττηθεί. Να αφανιστεί.

Να τεθεί εκτός χάρτη μία απειρότομη Ιστορία.

Ας το εννοήσουν, Βερολίνο, Παρίσι, Βρυξέλες. Μέρκελ, Ολάντ, Σόιμπλε…

Ότι είναι αυστηρά (εσωτερική) ευρωπαϊκή υπόθεση το αύριο Ελλάδας και Ευρώπης.

Που δεν έχει –και ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να έχει- καμία ανάμειξη το ΔΝΤ.

Ο «μεγαλοκροταλίας» του δολαρίου.

Ώρα, να διορθώσουν το ανιστόρητο λάθος που διέπραξαν το 2010.

Ένα έγκλημα που δεν θα ξεχάσει ποτέ η Ιστορία.

Απίστευτη, η ανοησία τους να δώσουν στο αντίπαλο δολάριο ρόλο

δικαστή-ρυθμιστή (μονίμως, υπονομευτή) στη ζώνη του ευρώ.

Δεν τα λέω μόνο εγώ.

Καταπέλτης για τον ολέθριο ρόλο ΔΝΤ στην Ελλάδα, η Wall Street Journal.

Η εφημερίδα με την τεράστια επιρροή στις παγκόσμιες οικονομικές εξελίξεις.

Θυμωμένη (και αυτή) εγκαλεί δημόσια το ΔΝΤ:

«Την προηγούμενη εβδομάδα η Κριστίν Λαγκάρντ ζήτησε συγγνώμη από την Βρετανία. Τί κρίμα που η επικεφαλής του Δ.Ν.Τ δεν προχώρησε σε παρόμοια αβροφροσύνη προς την Ελλάδα. Καμία ζημιά δεν προκλήθηκε από την χοντροκομμένη προειδοποίηση του Ταμείου προς την βρετανική κυβέρνηση ότι «παίζει με την φωτιά» επειδή εφάρμοζε τη δική της στρατηγική μείωσης του ελλείμματος, αφού εν τέλει αποδείχθηκε πως η Βρετανία εισήλθε σε μία αξιοθαύμαστη ανάκαμψη. Όμως, τα λάθη του Δ.Ν.Τ στην Ελλάδα είχαν πραγματικές επιπτώσεις».

Και συνεχίζει:

 «Η άρνηση του Ταμείου να δεχθεί ότι η Ελλάδα θα επετύγχανε πρωτογενές πλεόνασμα εντός του 2013 οδήγησε σε επτάμηνη καθυστέρηση της εκταμίευσης σημαντικών δόσεων του προγράμματος, με επακόλουθο την καθυστέρηση της επιστροφής της χώρας στις αγορές, επιστροφή που πυροδότησε την τόνωση της εμπιστοσύνης. Πράγματι, αν η Αθήνα είχε ενδώσει στις απαιτήσεις του Δ.Ν.Τ  για επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα για την κάλυψη του φανταστικού ελλείμματος, τότε είναι σχεδόν βέβαιο πως η χώρα θα ήταν αντιμέτωπη με τον έβδομο διαδοχικά χρόνο ύφεσης, Όπως έχουν τα πράγματα, η Ελλάδα παρουσίασε πλεόνασμα 0,8% του ΑΕΠ για το 2013 και τα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι το πλεόνασμα τρέχει με ρυθμό 1,5% σε ετήσια βάση.

Ακόμη όμως και αν το Δ.Ν.Τ δεν μπόρεσε να αρθρώσει τη λέξη που αρχίζει από «Σ», η τελευταία έκθεσή του για το ελληνικό πρόγραμμα φέρει σημάδια ψευτομετάνοιας. Γίνεται λόγος για «σημαντική πρόοδο προς την εξισορρόπηση της οικονομίας», ενώ αναγνωρίζεται ως «εξαιρετικό επίτευγμα διεθνώς» η μετατροπή της ασθενέστερης κυκλικά προσαρμοσμένης θέσης στην ευρωζώνη σε ισχυρότερη, μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια. Στην έκθεση αναφέρεται ότι «οι δομικές μεταρρυθμίσεις προχωρούν, αν και άνισα», ότι οι κίνδυνοι για την ανάπτυξη ενδέχεται να αυξηθούν το 2014, ενώ εκφράζεται «συγκρατημένη αισιοδοξία» για το μέλλον.

Η αναγνώριση αυτή της προόδου της Ελλάδας είναι δικαιολογημένη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Πρωθυπουργός Α. Σαμαράς είναι ειλικρινά αποφασισμένος να μεταμορφώσει την Ελλάδα σε χώρα με σύγχρονη οικονομία. Έχει σημειωθεί πρόοδος στην αποσυναρμολόγηση του πολύπλοκου δικτύου προνομίων, προστασίας, επιδοτήσεων και ασυλίας που χαρακτήριζε το παλαιό πελατειακό πολιτικό σύστημα, παρά την ισχυρή αντίθεση από οργανωμένα συμφέροντα.

Τα αποτελέσματα είναι ορατά από την απότομη μείωση σχεδόν όλων των τιμών, από την ενέργεια μέχρι τα κόμιστρα και το βρεφικό γάλα. Οι επιπτώσεις θα γίνονται περισσότερο αισθητές όσο η οικονομία ανακάμπτει, οι συμπεριφορές θα αλλάξουν σταδιακά και νέοι επιχειρηματίες θα επωφεληθούν από τις νέες ευκαιρίες.

Το σημαντικότερο είναι ότι η Ελλάδα επιβίωσε από τον μεγαλύτερο άμεσο κίνδυνο για την ανάκαμψη. Η αποτυχία του ριζοσπαστικού ΣΥΡΙΖΑ να καταγράψει αποφασιστική νίκη στις ευρωεκλογές ενίσχυσε την κυβέρνηση συνασπισμού, αυξάνοντας τις πιθανότητες επιβίωσής της, τουλάχιστον μέχρι την εκλογή νέου Προέδρου το 2015, πιθανότατα και μετά από αυτήν. Το γεγονός αυτό αγοράζει χρόνο για την κυβέρνηση ώστε να επιταχύνει τα φιλόδοξα προγράμματα δομικών μεταρρυθμίσεων και αποκρατικοποιήσεων. Η απόφαση του κ. Σαμαρά να τοποθετήσει ως υπουργό Οικονομικών έναν σεβαστό τεχνοκράτη στέλνει μήνυμα ότι η κυβέρνηση γνωρίζει τις σκληρές αποφάσεις που πρέπει να λάβει χωρίς πολιτικές παρεμβολές.

Κατά τους προσεχείς μήνες, θα αναγκαστεί το ΔΝΤ να παραδεχθεί και να ομολογήσει δημόσια τις συνεχείς λάθος προβλέψεις του για την  Ελλάδα.

Γιατί, οι αγορές  – και οι επενδυτές – δεν κάνουν εύκολα λάθος.

Η εμπιστοσύνη επιστρέφει στην Ελλάδα. Ο τραπεζικός δανεισμός θα επαναρχίσει, η Ανάπτυξη θα επιταχυνθεί

Και θα καταστήσει αναπόδραστη την ανάγκη του Δ.Ν.Τ επιτέλους να απολογηθεί».