Δείχνει ισχυρότερη η υποψηφιότητα

της Αργεντινής λόγω Μέσι…

Τι και αν έχουν ελάχιστες ομοιότητες σήμερα Βραζιλία ή Αργεντινή με τις θρυλικές ομάδες τους που ξεσήκωναν τον πλανήτη…

Τι και αν έχει χαθεί το ολοκληρωτικό ή το «ποιητικό» ποδόσφαιρο δέους

που έζησε ο κόσμος και δεν μπορεί να ξεχάσει…

Τι και αν είναι «μειοψηφίες» οι σημερινές αυθεντικές αξίες στην μπάλα απέναντι στην πλειοψηφία προσωπικοτήτων του χθες…

Αυτός ο βασιλιάς –το ποδόσφαιρο- δεν καθαιρείται.

Δεν εκθρονίζεται.

Ποτέ, ΔΕΝ πεθαίνει. Πάντα, θα βασιλεύει!

Είναι, ΚΑΙ ΘΑ είναι, το δημοφιλέστερο.

Άπιαστο πρωτείο μεγάλων γεγονότων. Συγκλονιστικών συγκινήσεων.

Παγκόσμιο ρεκόρ, εισιτηρίων και τηλεθεατών.

Που κανένα άλλο θέαμα ή υπερθέαμα δεν μπορεί να αγγίξει.

Ούτε, το Χόλιγουντ…

Ο βασιλιάς ζει. Παραμένει κυρίαρχος. Τρελαίνει και τρελαίνεται!..

Ακόμη, και αν έχει ελαφροξεπέσει…

Βραζιλία, Γερμανία, Αργεντινή, Ολλανδία, οι 4 που μπαίνουν στην τελική ευθεία για το στέμμα του 2014.

Θα πω τη γνώμη, χωρίς εύκολες ταμπέλες που συνηθίζονται

περί «φαβορί και αουτσάιντερ» και άλλων ανοησιών…

Πάμε, λοιπόν.

Αξιόμαχη, με βήματα μπροστά από τους άλλους η υποψηφιότητα της Αργεντινής.

Ο λόγος; Το υπερόπλο Μέσι!

Ο ΗΓΕΤΗΣ αποτελέσματος.

Του πέφτουν 4-5 και δεν μπορούν να του πάρουν την μπάλα.

Τον κόβουν μόνο με κλωτσιές. Άγριες ανατροπές.

Που σπάνια τιμωρούνται από τους διαιτητές. Ηλίθιοι, πονηροί ή ανίκανοι; Ισχύουν και τα τρία…

Δεν χορταίνεις να τον βλέπεις.

Φαντάζει, ολόκληρη ενδεκάδα.

Όταν «μαχαιρώνει τα αντίπαλα μετόπισθεν με σατανικές πάσες» που βγάζουν -με τη μία- τον κάθε Ντι Μαρία μπροστά στον τερματοφύλακα.

Όταν ανεβάζει στροφές και μπουκάρει με την μπάλα κολλημένη στο πόδι του διασχίζοντας τσεκούρια με γκολ-«φουρκέτα» που μόνο η δική του ιδιοφυία μπορεί να σκηνοθετήσει και να τελειώσει.

Όταν στα στημένα με σουτ-«ξιφολόγχες» βγάζει «νέες γενιές» γκολ.

Δεν κάνει φιγούρες. Ένας ακόμη λόγος σεβασμού.

Ψάχνει ευθείες νίκης. Και τις βρίσκει!

Η Βραζιλία είναι πάντα Βραζιλία!

Η πιο βαριά εθνική φανέλα.

Με 5 αστέρια παγκόσμιας πρωταθλήτριας στο στήθος.

Σήμερα, αγκομαχάει στο κέντρο.

Εκεί, που στο παρελθόν ήταν κυρίαρχη. ΕΚΤΟΣ, σύγκρισης.

Απίστευτα ασήμαντη –αφοπλισμένη- στην επίθεση.

Και ρωτώ.

Είναι δυνατόν μία ολόκληρη Βραζιλία να έχει σέντερ φορ άνευ γκολ;

Και το εξοργιστικότερο, να μην κάνει ούτε μία φάση για γκολ;

Χαρισματικός φιγουρατζής, ο Νειμάρ.

«Ελαφρόφτερος» για να γίνει –μακάρι να γίνει- ηγέτης μίας τεράστιας ομάδας.

Πάντως, έδειξε ότι  έπαιζε για πάρτη του. Σαν να περιμένει άδεια από τον ΟΗΕ

για να δώσει μία πάσα…

Του εύχομαι να ξεπεράσει γρήγορα τον τραυματισμό του και να πάψει να προκαλεί την τύχη του.

Θυμίζουν Βραζιλία, όμως, ο Τιάγκο Σίλβα και ο Νταβίντ Λουίζ.

Είναι οι μόνοι που υπερασπίστηκαν το βραζιλιάνικο «μολών λαβέ» μέχρι τώρα.

Αυτή, η Βραζιλία έχει πλεονέκτημα έδρας. Είναι κάτι μετά τις αιφνιδιαστικές ατυχίες που της συνέβησαν…

Αρκεί; Η απάντηση θέμα ημερών.

Και η Ολλανδία –όπως η Αργεντινή- αλλά όχι στο ίδιο κορυφαίο επίπεδο έχει τον Ρομπέν.

Μανιώδη παίκτη αποτελέσματος.

Δεν έχει καθόλου αθλητική κοψιά.

Κινείται, σαν να τον καταδιώκει χωροφύλακας όταν σπριντάρει…

Κυνηγάει, λυσσωδώς το γκολ…

Πρωταγωνιστής, στις ολλανδικές προκρίσεις.

Λεπτομέρεια: Θύμισε Φάντροκ ο προπονητής-σημειωματάριο της Ολλανδίας. Άλλαξε, στα πέναλτι τερματοφύλακα, πήρε την πρόκριση. Όπως  Χρηστίδης αντί Στεριούδα που πέταξε εκτός Ευρώπης την ΚΠΡ.

Λάθος, όποιος υποτιμήσει τη Γερμανία.

Η μόνη που παραμένει ολόιδια με το χθες της.

Σύνολο αλυσοδεμένο. Μηχανοκίνητο.

Συνεχώς, δύναμη πέρα και έξω από τα όρια. Σκληροτράχηλη.

Δεν μου αρέσει η μπάλα της νταβρατίλας…

Και κυρίως, οι μηχανοποιημένες μονάδες-παίκτες σε συσκευασία

ενδεκάδας ριγκ…

Ποια από τις 4  θα πάρει το στέμμα; Κανένας δεν ξέρει.

Γιατί, η μπάλα έχει δική της «κυβέρνηση». Κάνει ότι γουστάρει.

Συνήθως, τιμωρεί με όποιον δυστροπήσει.

Ποια θα είναι;

Υ.Γ. Μεγάλη έκπληξη ο Τζείμς Ροντρίγκες της Κολομβίας. Έρχεται η νέα γενιά αξίας στο ποδόσφαιρο.