Τι θα συμβεί αν το «κουμπί τετέλεσται»

της Ανθρωπότητας

πέσει στα χέρια κάποιου σαλεμένου;

Δεν είναι κρίση πανικού. Ούτε, ιστορία φαντασίας.

Είναι στην κυριολεξία ελλοχεύουσα η ΑΣΣΥΜΕΤΡΗ ΑΠΕΙΛΗ κατά της γης…

Όταν σε έναν άκομψο μαύρο χαρτοφύλακα χειρός είναι έγκλειστος (ανά πάσα στιγμή) ο ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑΣ του πλανήτη.

Ο διαβόητος αρχιδαίμονας –κοινώς, «βαλιτσάκι»- είναι το πυρηνικό κουμπί αφανισμού που συνοδεύει τον εκάστοτε πρόεδρο των ΗΠΑ.

Σκιά, νυχθημερόν, του κάθε προέδρου ένας αξιωματικός που το σέρνει αλυσοδεμένο στο χέρι του.

«Κλωτσιά», η πρώτη ονομασία του. «Μπάλα» (“football”) το σημερινό του όνομα.

Αστείες και βλακώδεις ονομασίες, για ένα μικροσκοπικό αρχιτέρας που ΜΕ ΤΗ ΜΙΑ μπορεί να αφανίσει όλη τη γη.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, όπως του News247  ένα παλαιότερο football φυλάσσεται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Αμερικανικής Ιστορίας του Ινστιτούτου Σμισθόνιαν προκειμένου να μπορούν οι πολίτες να πάρουν μια ιδέα για την κατασκευή και τη λειτουργία του.

Πρόκειται για ένα αλουμινένιο πλαίσιο, τοποθετημένο εντός του δερμάτινου εξωτερικού περιβλήματος.

Σε αντίθεση με όσα μπορεί να πιστεύει το ευρύ κοινό, εντός του δεν θα βρεθεί κανένα κόκκινο κουμπί με το οποίο θα μπορούσε να προκληθεί πυρηνικό βατερλώ στον πλανήτη. Σε αυτή την περίπτωση όμως, ποια είναι η χρησιμότητά του;

Ο βασικός του στόχος είναι να επιβεβαιώσει την ταυτότητα του προέδρου και να τον φέρει σε επικοινωνία με το Εθνικό Αμυντικό Κέντρο στο Πεντάγωνο. Εκεί παρακολουθούνται οι πιθανές πυρηνικές απειλές στην υφήλιο, για τις οποίες δύναται εκείνος να διατάξει άμεση απάντηση.

Το Football δίνει επίσης στον πρόεδρο απλοποιημένες επιλογές επίθεσης με πυρηνικά όπλα. Του επιτρέπει για παράδειγμα να αποφασίσει αν θα εξαπολύσει γενικευμένη πυρηνική επίθεση ή θα στοχεύσει στις πρωτεύουσες του εχθρού.

Παρά το γεγονός πως οι λεπτομέρειες του πρωτοκόλλου γύρω από το βαλιτσάκι με τα πυρηνικά παραμένουν απόρρητες, εικάζεται πως επινοήθηκε εκεί κοντά στις αρχές του ’60 και σε συνέχεια της κρίσης των πυραύλων με την Κούβα.

Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζόν Κένεντι είχε εκφράσει την ανησυχία του για το γεγονός πως δύο άνθρωποι στην πλανήτη  (εκείνος και ο πρόεδρος της Σοβιετικής Ένωσης) μπορούσαν να βάλουν τέλος στον ανθρώπινο πολιτισμό.

Τρομοκρατημένος από το δόγμα MAD (Αμοιβαία εξασφαλισμένη καταστροφή) ο πρόεδρος είχε διατάξει να κλειδωθούν όλα τα πυρηνικά όπλα και ζήτησε εναλλακτικές στο “όλα ή τίποτα” ενός δυνητικού πυρηνικού πολέμου.

Αποχαρακτηρισμένα επίσημα έγγραφα από την προεδρία του Κένεντι δείχνουν πως οι ανησυχίες του Δημοκρατικού ηγέτη οδήγησαν στην επινόηση του Football, με σκοπό να πιστοποιείται η ταυτότητα του προέδρου.

Ο Κένεντι αναρωτιόταν: “Τι θα έλεγα στο δωμάτιο επιχειρήσεων προκειμένου να ενεργοποιήσω μια άμεση πυρηνική επίθεση;” ή “Πώς το πρόσωπο που θα λάμβανε τις οδηγίες μου θα μπορούσε να τις επιβεβαιώσει;”.

Αν και σήμερα η τεχνολογία κάνει τις απαντήσεις στις παραπάνω ερωτήσεις, προφανείς, πριν 50 χρόνια η διαδικασία αυτή δεν ήταν και τόσο αυτονόητη.

Η βαλίτσα περιλαμβάνει μια σειρά από έγγραφα και ζυγίζει 20 κιλά. Μάλιστα, λέγεται πως αξιωματικοί έχουν εκφράσει στο παρελθόν ενστάσεις για τα έγγραφα που εσωκλείονται στο football και τα οποία είναι τόσα πολλά που δεν επιτρέπουν στον πλανητάρχη να πάρει γρήγορα μια απόφαση σε περίπτωση κρίσης.

Λέγεται μάλιστα πως ο πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ διέταξε να απλοποιηθούν δραστικά τα σχέδια μάχης που περιλαμβάνονται σε αυτό.

Επί προεδρίας Κλίντον, τα σχέδια πολέμου συρρικνώθηκαν σε τέτοιο βαθμό που να μοιάζουν με “δέντρο επιλογών”. Ο πρόεδρος με άλλα λόγια, είχε ένα σχεδιάγραμμα στο οποίο μπορούσε να επιλέξει μια πυρηνική απάντηση από την πρώτη στήλη και δύο συνακόλουθες από τη δεύτερη.

Τι είναι όμως αυτό που οδήγησε στο “παρατσούκλι” Football; Σύμφωνα με πρώην υπουργό Αμύνης, τον Ρόμπερ ΜακΝαμάρα, ένα από τα πρώτα σχέδια πολέμου με ατομικά όπλα είχε λάβει την κωδική ονομασία ‘Dropkick’ (κλωτσιά). Για να γίνει όμως η εκτέλεση αυτή, το dropkick, λένε στο υπουργείο Αμύνης χρειάζεται μια μπάλα (football).

Η παλιότερη φωτογραφία στρατιωτικού ακολούθου να μεταφέρει το βαλιτσάκι αυτό, συνοδεύοντας τον πρόεδρο των ΗΠΑ, εντοπίζεται πίσω στο 1963, σε ταξίδι της οικογένειας Κένεντι στη Μασαχουσέτη. Έκτοτε, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι σε κάθε προεδρικό ταξίδι.

Στην ιστορία έχει μείνει και η φωτογραφία του Ρόναλντ Ρίγκαν, το Μάιο του 1988, ο οποίος έφερε μαζί του την διάσημη πια βαλίτσα στην κόκκινη πλατεία, κατά τη διάρκεια ταξιδιού του στη Μόσχα.

Προκειμένου να λειτουργήσει σωστά η βαλίτσα θα πρέπει εκτός από τον πρόεδρο, να βρίσκεται στο σημείο και ο πιστοποιημένος στρατιωτικός ακόλουθος.

Η διαδικασία δεν μπορεί να εκκινήσει χωρίς εκείνον και το “μπισκότο”, μια κάρτα με κωδικούς την οποία φέρει ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Σε δύο περιπτώσεις στο παρελθόν έχουν προκύψει κωμικοτραγικές καταστάσεις με αυτή την κάρτα.

Τον Μάρτιο του 1981, έπειτα από την απόπειρα δολοφονίας του Ρίγκαν, το “Μπισκότο” που κρατούσε τις τύχες του πλανήτη στις κωδικοποιημένες πληροφορίες του, βρέθηκε παρατημένο σε πλαστικό σακουλάκι νοσοκομείου.

Στο χάος που ακολούθησε τους πυροβολισμούς, ο στρατιωτικός ακόλουθος χωρίστηκε από τον Αμερικανό πρόεδρο που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Εκεί, το ιατρικό προσωπικό έγδυσε τον Ρίγκαν και απομάκρυνε όλα όσα είχε εκείνος επάνω του. Η κάρτα, το “μπισκότο”, βρέθηκε κάπως έτσι σε ένα πλαστικό νοσοκομειακό σακουλάκι, χωρίς επιτήρηση.

Τέλος, φαίνεται πως ο Μπιλ Κλίντον είχε χάσει το “μπισκότο” για αρκετούς μήνες το 2000, αγνοώντας ουσιαστικά που το είχε “καταχωνιάσει”, κάτι που αποκάλυπτε το 2010 σε βιβλίο του ο Στρατηγός Χιου Σέλτον.