Στο άρθρο του: ΣΗΜΑΙΑ ΕΛΠΙΔΑΣ, προλογίζοντας το βιβλίο μου «Σε λίγο θα κρύβονται»

φωτογραφίζει το ΒΑΘΥ ΜΕΣΑ του πρώην Πρωθυπουργού που δεν αγγίζεται…

Ο Αντώνης Σαμαράς.

Σιδερένιος χαρακτήρας δίπλα στο πλευρό της Ελλάδας. Πάντοτε!!!

Όσο τρέχει ο χρόνος του. Η δική του ταχύτητα. Υπεροπλίζει την ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ για να θωρακίσει τον δυναμισμό της δύναμής του.

Τι σημαίνει;

Είναι πολιτικός οπλισμός. ΠΟΤΕ δεν αλλάζει. Όταν δε χάνει και το ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΤΟΥ. Στο πρώτο τολμηρό βήμα…. Όταν ήταν πρωθυπουργός οι ψευτοχρήσιμοι, οι «αχρείαστοι» και αδιάβαστοι εκδιώχθηκαν οι κρατικές θέσεις τους.

Δίψα. Ήθελε να σώσει την πατρίδα του. Την χώρα του. Και τελικά την έσωσε.

Δεν έχασε το ευρώ!

Όπως έλεγαν αυτοί που κατέβαζαν τη σημαία μας. Που δε σέβονταν.

Όταν, η αριστερή κυβέρνηση πήγε να πάρει ρούβλια από τη Ρωσία… δεν πήρε φράγκο.

Και παραλίγο να διαπράξει το «πολιτικό έγκλημα» στην Ελλάδα από την Ευρώπη.

Αυτός είναι Ο Αντώνης Σαμαράς.

Στο άρθρο του, ΣΗΜΑΙΑ ΕΛΠΙΔΑΣ, στο βιβλίο μου «Σε λίγο θα κρύβονται»

φωτογραφίζει το ΒΑΘΥ ΜΕΣΑ του πρώην Πρωθυπουργού που δεν αγγίζεται:

Σημαία ελπίδας

Τον Νάσο Τσαγκανέλη τον γνωρίζω πολλά χρόνια. Από την εποχή που πρωτοξεκίνησε τα άρθρα του στην «ΑΚΡΟΠΟΛΗ», γύρω στα 1982. Άρθρα που ξάφνιασαν με τον εκρηκτικό ρυθμό και την τόλμη τους, σε μια εποχή που ο πολιτικός κόσμος ήταν κυριολεκτικά διαιρεμένος στα δυο.

Σε όσους πολέμησαν ανελέητα τον παπανδρεϊσμό και σε όσους τον υπερασπίστηκαν με νύχια και με δόντια.

Και τότε αλλά και σήμερα, το πολιτικό του άρθρο χαρακτηρίζεται από δομή, νεύρο, κορύφωση. Από σχήματα συντακτικά και χρώματα λέξεων γοητευτικά που εκπλήσσουν. Από λεξιλόγιο συνθετικό και πλούσιο. Που επιτρέπει έτσι στον κατ’ εξοχήν ασυμβίβαστο αλλά και ρομαντικό Τσαγκανέλη να εκφράσει το λόγο αλλά και τα επιχειρήματά του με αφείδια νοημάτων και εικόνων που πάντα προκαλούν, αλλά και πάντα μαγνητίζουν.

Τον είπα ασυμβίβαστο και ρομαντικό. Μιλάω για τη δύναμη εκείνων των λίγων που αφιοσιώνονται ολοκληρωτικά στα μηνύματα της συνείδησής τους. Τόσο ώστε να γίνονται όταν πρέπει ακόμη και αντάρτες. Ποτέ όμως αφ’ υψηλού. Πάντοτε δίπλα στον αδικημένο και θιγόμενο πολίτη. Ο Νάσος Τσαγκανέλης ζει τον πολίτη. Και γράφει ως πολίτης.

Γι’ αυτό όταν τον διαβάζεις θαρρείς πως συμμετέχεις και ο ίδιος στο γραπτό του.

Βιώνει και αναστατώνεται. Αντιδρά και ξεσηκώνεται.

Αρνείται και καταγγέλλει ή επικροτεί και χειροκροτεί. Εχθρός του, ο παραγωγός του άδικου. Τα βάζει απροκάλυπτα με όσους κρύβονται από το φως της αλήθειας. Με όσους λένε πολλά και δεν τολμούν να κάνουν τίποτα. Με όσους μεταθέτουν αλλού τις δικές τους ευθύνες. Με εκείνους που αρνούνται να δεχθούν έλεγχο στις πράξεις τους. Με όσους προωθούν τη διαφθορά και την αναξιοκρατία. Τη γραφειοκρατία, την αυθαιρεσία και τη λεηλασία του δημοσίου χρήματος. Με όσους, βάζοντας πρώτα τον εαυτόν τους και μετά την Ελλάδα, πολεμούν για τα συμφέροντα των λίγων. Και παραπέμπουν τον πόλεμο για το φτωχό, τον άνεργο, την Παιδεία, την Οικονομία και την ανάπτυξη της στον κατάλογο των απραγματοποίητων λαϊκών ονείρων.

Έτσι, το μείζον πολιτικό ζήτημα για τον Νάσο Τσαγκανέλη είναι ότι ο τόπος μας διαφεντεύεται από το κλειστό κύκλωμα των λίγων. Ότι δεν κυβερνιέται από την ορατή και εκλεγμένη του πολιτική ηγεσία. Αλλά από την αόρατη διαπλοκή που δεν γνώρισε και δεν ψήφισε ποτέ ο λαός.

Ο χώρος όμως στον οποίο ο Νάσος Τσαγκανέλης δεν δέχεται κανένα απολύτως παζάρι είναι τα Εθνικά μας θέματα.

Τα άρθρα του

– ζητούν και απαιτούν τον τερματισμό των υποχωρήσεων που συρρικνώνουν την Πατρίδα μας.

– αντιπαρατάσσονται στη νοοτροπία της εύκολης τακτοποίησης των εθνικών μας προβλημάτων, πάντα βέβαια στο βωμό της δήθεν καλυτέρευσης των σχέσεών μας με όσους στην πραγματικότητα προωθούν τις εθνικές υποχωρήσεις.

– βομβαρδίζουν όσους χρησιμοποιούν τη Δημοκρατία ως πρόσχημα για να χτυπήσουν τον Πατριωτισμό.

Γιατί, για τον Νάσο Τσαγκανέλη, δεν μπορείς να είσαι Δημοκράτης αν δεν είσαι και Πατριώτης. Όπως δεν μπορείς να είσαι Πατριώτης αν δεν είσαι και Δημοκράτης.

Με δυο λόγια, τα άρθρα του Νάσου Τσαγκανέλη γίνονται σημαία αντίστασης σε όσους σχεδιάζουν την Ελλάδα ως περιφέρεια και όχι ως Πατρίδα. Ως ελεγχόμενη και ετοιμοπαράδοτη νομαρχία και όχι ως Έθνος.

Πίσω από το σκληρό πολλές φορές γράψιμο του Νάσου Τσαγκανέλη βρίσκεται ένας αγνός ονειροπόλος. Που βιάζεται πάντα να αφυπνίσει, πριν τα γεγονότα του κλέψουν το όνειρο για τη δική του Ελλάδα.

ΑΝΤΩΝΗΣ Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ