«Όσο τα δίκαια αιτήματα πιο ΝΟΜΙΜΑ είναι τόσο πιο απραγματοποίητα μένουν»… Πάντα ολοζώντανη η μεγάλη επιτυχία του Ντίνου Ηλιόπουλου   Χρονογράφημα της Αλίκης Αλεξίου    Οι αγορές έκλεισαν για μας. Λουκέτο σε πολλά καταστήματα. Αλλά το μικρομάγαζο ποτέ δεν κλείνει. Το πολιτικό γραφείο.   Γραφείο δεν ειναι. Κανεις δε γράφει. Εκτός αν εννοεί ότι μας γράφουν. Πολιτικό. Λέξη απροσδιόριστη. Το γραφείο του πολιτικού ή γραφείο για τους πολίτες;  Ας δεχτούμε ‘’συνιδιοκτησία’’. Ατμόσφαιρα  ολίγον καφενείου, πολύ τηλεφωνείου, φέρνει προς την αίθουσα αναμονής ή καλύτερα προσμονής. Κυρίως...

Άρθρο-Παρέμβαση του ΝΑΣΟΥ ΤΣΑΓΚΑΝΕΛΗ   Όσα λεφτά και αν έχουν οι (κατά δήλωσή τους) πρώην «σωτήρες» και νυν «φιλόδοξοι» νεκροθάφτες…. Αν δεν έχουν φιλότιμο, αντρισμό, ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΧΡΕΟΥΣ, δεν έχουν τίποτα. Θα περιφέρονται, «ΠΑΜΦΤΩΧΟΙ». Με ηττημένη-ξοφλημένη συνείδηση. Στιγματισμένοι, δια παντός, ΑΝΥΠΟΛΗΠΤΟΙ! Τα χαράματα, ημέρα Τρίτη 29 Μαΐου 1453, βούρκωσε το Σύμπαν. Έπεσε η Πόλη των πόλεων. Η Κωνσταντινούπολη! Η Βασιλεύουσα (τότε) πρωτεύουσα του κόσμου. Δεν έπεσε στα ίσια, με πρώτο-πρώτο στην πρώτη γραμμή τον Αυτοκράτορά της. Έπεσε, πισώπλατα. Με «κερκόπορτα» προδοσίας… Σήμερα, 18 Μαρτίου 2012 η...

   Χρονογράφημα της Αλίκης Αλεξίου   Στους δρόμους, στα  χωράφια.  Στην εκκλησία και στη λαική. Στους διαδρόμους του νοσοκομείου και στα διαδρομάκια του νεκροταφείου.  Πατούν σταθερά και σηκώνουν τα βάρη. Οι Δωρικές κολώνες, 50, 60, 70 χρονών και βάλε. Με τη γερή βάση. Τα πρησμένα πόδια των γυναικών ! Ποιοι δρόμοι και ποιά ξενύχτια τα παραμόρφωσαν. Τι τρεχαλητά και πόση ορθοστασία ! Η καρδιά στην πόρτα, το μάτι στο παράθυρο. Ώρες αναμονής, προσμονής κι υπομονής.       Ιωνικού ρυθμού πλάστηκαν. Τα κοριτσίστικα πόδια. Χαριτωμένος...

Χρονογράφημα της Αλίκης Αλεξίου Εκείνος. Στην εξέδρα ψηλά. Εκφωνεί τον προεκλογικό λόγο. Και οι πολλοί, ο λαός, στην πλατεία την κατάμεστη ζητωκραυγάζουν ανεμίζοντας τα σημαιάκια. Εκείνος, ο μοναδικός, εκτινάσσοντας τα δύο του χέρια δεξιά – αριστερά καθορίζει το μέλλον τους. Να, τώρα με μια μεγαλόπρεπη κίνηση κλείνει το ραντεβού με την ιστορία. Το πλήθος  παραληρεί. Τώρα βουητό διαπερνά την πλατεία. Σχεδιάζεται η επανίδρυση του κράτους. Κι αμέσως μετά απόλυτη σιγή. Το δεξί χέρι του μεγάλου υψώνεται -τα...

Χρονογράφημα της Αλίκης Αλεξίου   Πρώτη μέρα στο σχολείο. Θα μάθαινε τραγούδια και θα ζωγράφιζε. ΄Υστερα θα έμπαιναν τα γράμματα στη σειρά, οι λέξεις θα σχημάτιζαν παρέες. Θα διατύπωνε έτσι τη σκέψη του. Θα έγραφε. Μετά τη γραφή, η αρίθμηση. Οι αριθμοί πάνω, κάτω, αριστερά, δεξιά σ΄ ένα χορό με αυστηρούς νόμους και ο κόσμος θα έμπαινε σε τάξη. Και το μυαλό του. Θα λογάριαζε. Και μετά, η λογοτεχνία, η ιστορία, η φυσική, η χημεία θα γέμιζαν...

  Χρονογράφημα της Αλίκης Αλεξίου Η διεκδίκηση του ελάχιστου. Του τίποτα. Υπάρχει κι αυτή. Καφετέρια στη Γλυφάδα. Εγκαταλελειμμένη. Παγωμένη. Διαπερατή από τον άνεμο και… τον απελπισμένο άστεγο. Διάτρητη και κρύα, αλλά προτιμότερη από το παγκάκι μες στο χειμώνα. Κελεπούρι, εύρημα για τους άστεγους, τους απόκληρους. Τη βρήκε ο άτυχος και μακάρισε την τύχη του. Καλά θα τη βγάλουμε απόψε. Αλλά το ελάχιστο το διεκδικούν κι άλλοι. Πολλοί οι γιοι της εγκατάλειψης. Κάποιοι είχαν προηγηθεί, λέει, στον εντοπισμό του καταφυγίου....

Χρονογράφημα της Αλίκης Αλεξίου  Ακοή. Τι έγινε αυτή η αίσθηση ; Κύριο μέσο επικοινωνίας, επαφής των ανθρώπων από αιώνων. Πομπός ο ομιλών, δέκτης ο ακούων. Και η συνεχής εναλλαγή των ρόλων έδενε φιλίες κι άναβε καβγάδες. Με τη βοήθεια της ακοής επικοινώνησε κι ο πλάστης με το πρώτο ζεύγος. Τον Αδάμ και την Εύα. Άκουσαν το Δημιουργό τους (άλλο αν δεν υπάκουσαν). Κι ο Αδάμ με την Εύα δυό λογάκια τα είπανε μεταξύ τους. Και μιλήσανε και...